Riċentement, l-astrazzjoni bdiet taqbad. Il-finanzjalizzazzjoni tal-ekonomija hija l-iktar prova evidenti ta’ din l-espansjoni tal-isfera tal-astrazzjoni. Imma s-sottomissjoni dejjem tikber tal-ħajja għall-astrazzjoni issa qed tipprovoka reazzjoni negattiva qawwija: il-ħajja qed tirreaġixxi għall-astrazzjoni, u dan ir-ritorn tal-vitalità ħa l-forma tal-affermazzjoni mill-ġdid aggressiva tal-identità — nazzjonali, reliġjuża, razzjali. Ir-ritorn tal-ġisem — il-ġisem bla moħħ li ġie maqlugħ mir-raġuni universali u mill-kompassjoni tal-ġisem — qed jirriżulta fl-emerġenza tal-faxxiżmu postmodern mad-dinja kollha. Hawnhekk, żewġ tendenzi huma teknoloġikament marbutin ma’ xulxin u huma kulturalment diverġenti: l-ewwel waħda hija bbażata fuq it-tnerviż tan-network diġitali fis-sistema newrali u l-iperkonnessjoni tal-moħħ li tirriżulta; it-tieni tendenza hija bbażata fuq l-isplużjoni miġnuna tal-ġisem maqtugħ mill-moħħ bla ġisem. Din l-isplużjoni timmanifesta ruħha fil-ferneżija identitarja li issa qed teqred l-ordni politika taċ-ċivilizzazzjoni umana.
